Για τα ερωτήματά σας προτιμήστε την αποστολή email (simvoulatoras@gmail.com) ή την συμπλήρωση της φόρμας με τον τίτλο «Ρωτήστε μας» που υπάρχει κάτω ακριβώς από τον τίτλο του ιστολογίου. Ελάχιστη αμοιβή 20 ευρώ +Φπα 24%. Ελάχιστη αμοιβή για ραντεβού 50 ευρώ +Φπα 24%.

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Το τραγούδι του Θεού και του ανθρώπου

Από το «Τραγούδι της Γής» του Στρατή Μυριβήλη
Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ


Τραγουδάει ο Θεός και τρέμουν τα σύμπαντα.Αφίστε το τραγούδι του να ψιχαλίσει πάνω στο πρόσωπό σας.Να περάσει ως μέσα στις καρδιές,να τις ποτίσει σαν θερινή μπόρα,νανθίσουν οι γαρουφαλιές.
Ακουμπήστε τα μέτωπα στο ζεστό χώμα και αφουγκραστέίτε το υψηλό τραγούδι του Θεού.
Όπως οι μεγάλοι ποταμοί,έτσ’είναι η φωνή του προφήτη.
Ροβολάνε από ψηλά,πηδάν απο γκρεμό σε γκρεμό, και το τραγούδι τους ποτίζει τις λαγκαδιές και ξεδιψάει τους κάμπους.
Κατεβαίνουν αφρισμένοι κι αστέρευτοι,χουγιάζουν πολεμικά με τα βρουχητά των νερών και κλαίνε με τ’αηδονιού τη λαλίτσα.
Αφουγκραστείτε το τραγούδι του Θεού και ξαναπείτε το!
Κ’οι άνθρωποι το παίρνουν και το ξαναλένε.
Το λένε στ’αμόνι με το σφυρί,στο μάρμαρο με το σμιλάρι,το λένε στη θάλασσα με το κουπί,στο βιολί με το δοξάρι.
Ο καθένας με τη φωνή του και με το σκοπό του,ο καθένας και με το λαλούμενό του.
Έτσι,πάνω από τους λαούς και τις φυλές,πάει κ’έρχεται το τραγούδι μέσα στους αιώνες.Σαν τη ρούφνα του πελάγου μέσα στη νύχτα,έτσι πάει κ’έρχεται μέσα στο χάος.
..........................................................................................................................................
Η καρδιά του ανθρώπου στέλνει τον ψαλμό της εωθινής προσευχής της κατά την Ανατολή:
Κύριε,να ο ήλιος που σηκώθηκε πάλι λαμπρός πάνω από τη θάλασσα.Κύριε,να η μέρα που σταθηκε με ολάνοιχτες τις ασημένιες φτερούγες πάνω από τη Γή.
Κύριε,να οι πολιτείες που ξύπνησαν και μιλούν με ήχους υψηλούς από χτυπητό ατσάλι.Κύριε,άφισε το περιστέρι της πρωινής προσευχής μου να χαμοπετάξει ανάμεσα στα ιερά σου πόδια.
Φύλαξε,Κύριε,νέα την ψυχή μου όλη τούτη την καινούργια μέρα και μην αφίσεις τη σκουριά της συνήθειας να βαραίνει τα φτερά της,να σκεβρώσει τα χωρευτικά της μέλη.
Σώσε,Κύριε,την ψυχή μου από τον θάνατο της ομοιομορφίας,Κύριε,φύλαξέ την μακριά από τη φοβερή ανωνυμία της αγέλης.
Είναι μια σπίθα χρυσή,φευγάτη από την πυρκαγιά σου,Κύριε.Άπλωσε το χέρι σου,βούλωσε με την παλάμη σου την πηγή των ανέμων,να μην τη σβήσουν.
Κάθε στιγμή ας είναι νέα τα μάτια της,Κύριε,μάτια νεογέννητα,που πρωτανοίγουν παρθενικά μπροστά σε νεογέννητον κόσμο.
Κύριε,φύλαξε καθαρά τα μάτια της,για να μην πάψει να ξεχωρίζει τα αποτυπώματα από τα άγια σου δάχτυλα πάνω στο φρέσκο πηλό της Δημιουργίας.
Κύριε,φύλαξε την ψυχή μου νέα.Κάθε στιγμή άς περιμένει μια καινούργια σου αποκάλυψη,κάθε στιγμή ας είναι πλούσια από το νέο σου θάμα που έρχεται.
Φύλαξε,Κύριε,ανέγγιχτο τον πλούτο της Άνοιξής μου.
Ευλόγησε τα φύτρα,πασπάτεψε τα’μέτρητα κλειστά λουλούδια που αδιάκοπα σκάνε τα ματάκια τους μέσα μου.
Προστάτεψε,Κύριε,στοργικά τη σπίθα μου μέσα στην πατρική φούχτα των χεριώ σου.
Και σα βουληθείς να την καλέσεις πίσω,φως εκ φωτός,σαν προστάξεις τη μικρή φλόγα να γυρίσει πίσω στο καμίνι τής θειότητάς σου,κάμε την ,Κύριε,να γδυθεί τη σάρκα,έτσι χαρούμενα,όπως μια νύφη το πέπλο το γάμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο Διαχειριστής δεν υποχρεούται σε απαντήσεις επί των σχολίων. Οι απαντήσεις σε ερωτήματα δίδονται έναντι αμοιβής, όπως αναφέρεται σχετικά στο πάνω μέρος του ιστολογίου στο κουτάκι με το τίτλο ΡΩΤΗΣΤΕ ΜΑΣ.